FER HERDENKT ZIJN MOEDER: “DE VERPLEEGSTERS VONDEN HAAR OP DE GANG”

Auteur: Tim Grijmans

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers of naasten van lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Fer herdenkt zijn moeder: “De verpleegsters vonden haar op de gang”.

Geschreven door Fer Grijmans (56), ter nagedachtenis aan aan Nel (1932-2017)

ONWEL

“Binnenkort ben je hier al 3 jaar niet meer. 3 jaar. 3 jaar geleden belde je me verdrietig op of ik weer eens langs kwam. Je had een begrafenis van een vriendin en je wist niet hoe je daarmee om moest gaan. Ik stelde voor om de dag erna bij je langs te komen. Ik moest daar zijn voor werk en dan konden we gelijk even een bakje koffie drinken met een stuk Limburgse vlaai. Die hebben ze hier niet zo lekker in Friesland. Det liekt mich fijn zei je op z’n Heljes.”

“Diezelfde avond belde mijn zus dat osse mam onwel was geworden tijdens de begrafenis en dat ze nu in het ziekenhuis ligt. Ik zei dat ik de volgende dag langs zou komen, dat hadden we immers toch al gepland. Die volgende dag kwam er niet. De ochtend erna belde mijn vrouw, Milan, dat ze was overleden. De verpleegsters van het ziekenhuis hadden haar gevonden op de gang. Ze was overleden aan een hartaanval.”

NIEUWE NIER

“Mam, iets wat je niet meer mee mocht maken is de niertransplantatie die ik afgelopen jaar ben ondergaan. Ik heb voor het eerst in mijn leven twee nieren! En ze doen goed hun best. Weet je wie ‘m heeft gegeven? Milan. Ja, mijn vrouw! Na een periode waarin jij me nog gezien hebt met de huidskleur van een krant, heb ik eindelijk weer kleur in mijn gezicht.”

VOEDSEL UIT BLIK

“Iets wat je moet weten is dat pap in een verzorgingstehuis woont. Een leven zonder jou bleek niet haalbaar. Hij begon onder andere voedsel uit blik te kopen, iets wat jij als bourgondische Limburgse zou hebben afgezworen. Pap wordt steeds vergeetachtiger.”

“Jou zullen wij met z’n allen nooit vergeten, mam.” 

“Du waas ein gooje mooder, ich zal altied van dich blieve hoie.”